Я болею всеми горестями мира (с)
Ён запоўніў такі вялікі аб'ём майго жыцця (часу, свядомасці), што я не ведаю, куды змясціць тое, што ёсць ва мне апрача яго, і не ведаю, што стане з жыццём, калі аб'ём раптам вызваліцца. Будзе такі ж вялікі вакуум, і прыйдзецца шукаць слана.

а ў Батанічным садзе зусім няма ежы (але ёсць алтэйка, якую мы здуру паблыталі з кропам, і пакуль я не пачула знаёмы пах, быў настрыжаны пучок зеляніны, а з яе патрэбны толькі карэнчыкі...), пара лебедзяў, якія відавочна кахаюць адно аднаго, жоўтыя дрэвы і чырвоныя ружы.
Усе алеі дзяцінства заклалі пліткай. Хутчэй бы яна зруйнавалася!

@темы: трызненні а-ля Аліса